ఇదికదా.. #ధర్మం,# అంటే...

 ఇది కదా... #దేశభక్తి# అంటే..

ఇదికద,#రాజభక్తి #అంటే...

ఒకప్పుడు మహారాణాప్రతాప్ పుంగా కొండ స్థావరంలో ఉంటున్నారు బస్తీ యొక్క భిల్లులు రాణా ప్రతాప్ కోసం ప్రతిరోజూ ఆహారాన్ని పంపిణీ చేసేవారు.కానీ అలా చేసే దుధ ఇంట్లో ఆహార ధాన్యం నిండుకుంది.

దుధ తల్లి పొరుగువారి నుండి పిండి అడిగ తీసుకువచ్చి రొట్టెలు తయారు చేసి దుధకు ఇచ్చి, మహారణా కు ఇవ్వమని చెప్పేది.

దుధ సంతోషంగా రొట్టెల కట్టను ఎత్తుకొని కొండపై పరుగెత్తే మార్గాన్ని కొలవడం ప్రారంభించాడు.

ముట్టడి కోసం కింద కూర్చున్న అక్బర్ సైనికులు దుధను చూసి అనుమానపడ్డారు.

ఆ సైనీకులలో ఒకరు దుధ ను ఇలా అడిగాడు:

"ఎందుకు! ఇంత వేగంగా ఎక్కడ నడుస్తున్నావు అని?"

దుధ సమాధానం చెప్పకుండా వేగాన్ని పెంచారు. మొఘల్ సైనికుడు అతనిని పట్టుకోవటానికి అతని వెంట పరుగెత్తటం మొదలుపెట్టాడు, కాని అతను ఆ యువకుడిని అనుసరించలేకపోయాడు పరిగెడుతున్నా దుధా ఒక బండను ఢీ కొని పడిపోయాడు, కోపంతో అతను తన కత్తిని ఉపయోగించాడు

కత్తి దెబ్బతో బాలుడి చిన్న మణికట్టు తెగిపడి రక్తం బయటకు పోయింది, కాని ఆ కుర్రాడి గాయం వైపు చూస్తే, దుధ అదేదీ పట్టించుకోకుండా మరో చేత్తో కింద పడిపోయిన రొట్టె కట్టను ఎత్తుకొని, ఆపై గాల్లో ఎగరడం ప్రారంభించాడు. అతను ఒకటే లక్ష్యం తో ముందుకు వెళ్తున్నాడు.అతను రోటీలను ఏ విధంగానైనా రాణాకు అందజేయాలి అని.

చాలా రక్తం ప్రవహించింది, ఇప్పుడు దుధా కళ్ళ ముందు చీకటి కమ్మడం ప్రారంభమైంది.

అతను తన వేగాన్ని వేగవంతం చేశాడు, అడవి పొదల్లోకి దూరి అదృశ్యమయ్యాడు. ఈ కుర్రాడు ఎవరు ఎక్కడకు మాయం అయ్యాడు అని సైనికులు నివ్వెరపోయారు.

రాణా కుటుంబం ఉన్న గుహ వద్దకు చేరుకొని, దుద్దా వణికిపోయి కూలిపోయాడు.

అతను మరోసారి శక్తిని సేకరించి గట్టిగా అరిచాడు -

"#రాణాజీ! అని

శబ్దం విన్న మహారాణా బయటకు వచ్చి చూడగా, 12 సంవత్సరాల బాలుడు రక్తంతో తడిసిన మణికట్టుతో మరియు ఒక చేతిలో రొట్టె కట్టతో యుద్ధరంగంలో భైరవుడి కంటే ఎక్కువ అనిపించాడు.రాణా తన తలని తన ఒడిలోకి తీసుకొని నీళ్ళు చల్లటం ద్వారా తనను స్పృహలోకి తీసుకువచ్చాడు,ఆగుతూ వస్తున్న ఆఖరిమాటలలో దుధ ఈ మాట మాత్రమే చెప్పాడు-

"రాణాజీ! ... ఇవి ... రోటీలు ... అమ్మ పంపించింది అని.."

దృఢమైన ఆత్మ మరియు శరీరాన్ని కలిగి ఉన్న రాణా కళ్ళ నుండి శోక ప్రవాహం చెలరేగింది. అతను చెప్పగలిగేది,

"నాయనా, ఇంత పెద్ద ఇబ్బందుల్లోకి ఎందుకు రావాలి నీవు నాకోసం?"

వీర్ దుధ రాణా తో -

మీరు మొత్తం కుటుంబంతో ఇబ్బందుల్లో ఉన్నారు .

మీకు కావాలంటే అక్బర్‌తో రాజీ పడటం ద్వారా మీరు హాయిగా జీవించగలుగుతారు,

కానీ మీరు ధర్మం మరియు సంస్కృతిని కాపాడటానికి ...

ఎంత పెద్దది మీ త్యాగం ...

నేను చేసే త్యాగం దాని ముందు ఎంత ??..... "

ఇలా చెప్పడం ద్వారా వీరమరణం పొందారు.

రాణా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి.

తన మనసులో ....

"మీ దేశభక్తి కి మేము ధన్యులం అయ్యాము మీరు అమరులై ఉంటారు, నాయనా. మీరు అమరులై ఉంటారు అని."

ఆరావళి శిలలపై ఉన్న ఈ శౌర్యం కథ ఇప్పటికీ దేశభక్తికి ఉదాహరణగా చెప్పబడుతుంది.